ေဟာဟိုးက
မုတ္သံုဟန္ေဆာင္လာတဲ့ ဒုကၡတိမ္ကိုမွ
ကိုယ္ဘာသာဆြဲျပီး ရြာခ်ပစ္မိတယ္။
သိဟ္ရာသီေမြးတဲ့ ေကာင္မေလး
မိုးၾကိဳက္တာဘာဆန္းလဲ။
ေသာကေတြစိုစြတ္လာမွ
တယ္လီဖုန္းေလးေအာက္ခုိ၀င္
ဟိုးအေ၀းက အသံနဲ႔
လက္ပူတုိက္အေျခာက္ခံ
ဒီႏွစ္မွပဲ မုတ္သံုခြာတာ ေနာက္က်လြန္းတယ္။
ေလာကဓံကိုက ပူအုိက္လြန္းခဲ့တာပါဆိုတဲ့
အမွန္တရားတစ္ခုအတြက္
ၾကယ္ေလးေတြကို စီးခ်င္းမထိုးခုိင္းရက္ဘူး။
ေနာင္တကိုင္းဖ်ားမွာ
လံုလံုျခံဳျခံဳထုပ္ပိုးျပီး ခ်ိတ္ဆြဲခဲ့မယ္
သတိရတုိင္း ေမာ့ေမာ့ၾကည့္ဖို႔။
စည္းခ်က္ညီ တိတ္ဆိတ္သြားေသာ မိုး ... ေရ ...
ေနာက္တစ္ေကြ႔ေရာက္ရင္ ေနာက္တစ္ဆင္နဲ႔ ရြက္ကုန္ဖြင့္
အသံသာသာရီ
ေၾကာင့္ၾကမႈ တစိုးတစီမျဖစ္နဲ႔
ရင္ဘတ္ခ်င္းမတူတဲ့ အခါ
ရီသံဆိုတာ ရထားမျဖစ္ေတာ့ျပီပဲ။
၁၈.၁၀.၂၀၁၁။
၅း၂၅ ညေန။
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
8 comments:
ရီသံတင္မကပါဘူး ရွင္သန္ျခင္းကိုက ရထားမျဖစ္ေတာ့တာပါ ။
ၾကယ္ေလးေတြ သူဘာသူ တိတ္တိတ္ေလး အိပ္ေနပါေစ.ဗ်ာ..
ရင္ဘတ္ျခင္းမတူတဲ႔အခါ .. အရာရာ ကြဲျပားကုန္ျပီ။ ဒီလိုနဲ႔ တေျဖးေျဖးေဝးကြာသြားတာပါဘဲ ဂ်ဴနီယာေရ..
ေၾကာင့္ၾကမႈ မရွိပါဘူး ခင္ရယ္.. ရင္ဘတ္ခ်င္းမတူမွေတာ့ ရထားျဖစ္ မျဖစ္ ဂရုမစုိက္သင့္ေတာ့ဘူး မဟုတ္လား..
ဟုတ္တာေပါ႔ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာမေရႊး
ေလာကရဲ႕အပူကုိေတာ႔ခံရမွာပဲ
ေလာကဓံကိုက ပူအုိက္လြန္းခဲ့တာပါဆိုတဲ့
အမွန္တရားတစ္ခုအတြက္......
ၾကိဳက္တယ္စာသားေလးေတြကုိ
ကဗ်ာေရးသူဟာ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ေလးနဲ႔ သူ႕ကုိယ္သူ နာမ္စားတစ္ခုယူသြားေသးတာ..။
စကားလံုးေတြ တစ္လံုးခ်င္းစီမွာ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းညင္သာမႈ ႏွင့္အတူ နာက်င္၊ပင္ပန္း၊ၾကည္ႏူးသာယာစိတ္ေတြပါ ခံစားမိတယ္။
ဒါမုိး ဂ်ဴနီယာျပန္လာေသာ ကဗ်ာေတြ မ်ားမ်ားေရးထြက္ႏုိင္ပါေစသား။ :P
ရီသံတင္မကပါဘူး ရွင္သန္ျခင္းကိုက ရထားမျဖစ္ေတာ့တာပါ ။ .. ရက္စ္ . သိပ္ေသခ်ာတာေပါ့..
ဒီတစ္ပုဒ္လည္းၾကိဳက္တယ္ ...
LB
ၿပန္ရွာရင္ေကာ အရင္လို အေရာင္ေတြေတာက္ေနဦးမွာလား မွိန္ေဖ်ာ့ေနတဲ့ အနားသတ္ေတြ စုတ္ဖြါေနတဲ့ ေကာ္ေဇာခင္းလို ၿဖစ္ေနေလာက္ပါပီ ေလ ၿပန္မရွာေတာ့ပါဘူး က်ေပ်ာက္သြားတဲ့ ဘ၀ၾကီးကို
Post a Comment