ပုရစ္ဖူး

အခ်ိန္ကိုၾကည့္ျပီး ရင္ထဲမွာ ပူေလာင္လာသည္။ အမေတြကို ႏႈတ္ခမ္းစူျပ မ်က္ေစာင္းထိုးျပီး ဒုန္းဒုန္းဒုန္းဆို ေအာက္ထပ္ကိုေျပးဆင္းျပီး ေမေမ့ကို ရွာမိသည္။ သူမအတြက္ စစ္ကူရလိုရျငားျဖစ္သည္။

ေျပာလို႔မရ။ ေမေမက စာက်က္ဆိုရင္ေတာ့ ဒုကၡပါပဲ။ ဘုရားသိၾကားမလို႔ ေမေမ စိတ္ေကာင္း၀င္ေနပါေစ ဟု ဆုေတာင္းေနမိသည္။

"ေမေရ႕ .. ေမ့ ..."

"ဟဲ့ ဘာတုန္း သမီးငယ္ရယ္ .. အလန္႔တၾကား .."

"မီးေလ စာအုပ္အငွားဆိုင္လုိက္ခ်င္တာ အဲတာ မမၾကီးနဲ႔ မလတ္က မေခၚဘူး မီးကို .. ဟင့္ ..."

ေျပာရင္း ၀မ္းနည္းလာျပီး မ်က္ရည္မ်ားပင္ စို႔တက္လာသည္။
ဒီအခ်ိန္ဆိုလွ်င္ စာအုပ္အငွားဆုိင္သို႔ သြားေနၾကျဖစ္သည္။ အမေတြက အပ်ိဳလုပ္ခ်င္ေသာအရြယ္ျဖစ္ျပီး လမ္းထြက္ရင္ သူမကို ရႈပ္သည္ဆိုျပီး မေခၚခ်င္ၾကေတာ့။ လွတပတမဟုတ္ေတာင္ သပ္သပ္ခပ္ခပ္ေလး၀တ္ျပီး သူတို႔ဘာသာ သြားခ်င္ၾကသည္။
တကယ္ေတာ့ သူမ ကေလးမဟုတ္ေတာ့ပါ။

"စာေတြလုပ္ျပီးျပီလား သမီးေလးရဲဲ႕"

"လုပ္ျပီးဘီေမ့ .. အိမ္စာေတြ အကုန္ျပီးသြားျပီ။ အဲဒါမီးကို မေခၚဘူးတဲ့။"

ေမေမက မ်က္ရည္အ၀ိုင္းသားႏွင့္ ခပ္ခၽြဲခၽြဲေျပာေနေသာ သူမကို ၾကည့္ျပီး သနားသြားသည္ထင့္။
"ကဲ..ကဲ ဂါ၀န္လဲျပီးလိုက္သြား။ ေမေမေျပာလိုက္မယ္ မမတို႔ကို။"

မ်က္ရည္ၾကားမွ မ်က္၀န္းတို႔ ရႊန္းလဲ့ေတာက္ပလာကုန္သည္။ ေမေမ့စကားမျပီးခင္ အိမ္ေပၚ ျပန္ေျပး တက္လာသည္။

သူမကို ျပဴးၾကည့္ေနေသာ အမေတြကို "ေမေမက လုိက္သြားတဲ့"ဟု အေပၚေက်ာႏွင့္ ေျပာလိုက္သည္။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္သြားေသာ အမေတြကို ေက်ာခုိင္းကာ ဗီဒိုကိုဖြင့္ျပီး သူမအၾကိဳက္ဂါ၀န္ေလးကို အေျပးအလႊားရွာေတာ့ မေတြ႔။ ဒုကၡပဲ။ ဘယ္မွာပါလိမ့္။

ဗီဒိုကိုေမႊေႏွာက္ရွာေနတုန္း .. အမေတြက ေအာက္ဆင္းသြားရာကေန လွမ္းေအာ္ျပီး လိုက္မယ္ဆို ျမန္လုပ္ဟု ေျပာသြားၾကသည္။
ကဲပါေလ .. ရွိတာပဲ ၀တ္သြားတာေကာင္းပါတယ္။ ေတာ္ၾကာ ေမေမနဲ႔ အမေတြ စိတ္ေျပာင္းသြားရင္ .. မျဖစ္ဘူးဟု စဥ္းစားကာ မ်က္စိေရွ႔က ဂါ၀န္တထည္ကို အျမန္ေကာက္၀တ္လိုက္သည္။

ျပန္ေျပးဆင္းလာတုန္း .. "ေမ့သမီးက လမ္းသြားရင္ သိပ္ဂ်ီက်တာ။ ဟုိဟာစားမယ္။ ဒီဟာလုပ္မယ္နဲ႔" .. ဟု မမၾကီးက ေမေမ့ကို ျပန္ေျပာေနတာကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ပစ္လုိက္သည္။
"သမီးငယ္ ေကာင္းေကာင္းသြား ေကာင္းေကာင္းျပန္လာေနာ္။ လမ္းမွာ ဂ်ီမက်နဲ႔။ ၾကားလား။"
"ဟုတ္ ေမ့" .. ဟု ေျပာကာ အမေတြေနာက္မွ ကုတ္ကုတ္ကုတ္ကုတ္ႏွင့္ ထြက္လာရသည္။

လက္မွ အရုပ္နာရီေလးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေနာက္ေတာင္က်ေနဘီ။ ဒီအခ်ိန္ဆို ကိုကိုေတာင္ ေရာက္ေနျပီလား မသိဘူး ဟု စဥ္းစာကာ ေျခလွမ္းေတြကို သြက္သြက္လွမ္းမိသည္။
ကိုကို ဆိုတာက ဟုိဘက္တစ္လမ္းေက်ာ္မွ အကိုၾကီးျဖစ္သည္။ ကိုကိုလဲ ဒီအခ်ိန္ဆို စာအုပ္ဆိုင္လာေနၾကျဖစ္သည္။
အမေတြကလဲေနာ္ .. ဟင္း .. ဆင္မယဥ္သာ ေလွ်ာက္ေနၾကသည္။
ကိုကိုျပန္သြားျပီလား မသိဘူးဟုစဥ္းစားကာ စိတ္ေတာင္ပ်က္သြားသည္။
ပံုမွန္အတိုင္းေတာ့ ကိုကိုလဲ စာအုပ္ဆိုင္မွာ အေတာ္ၾကာ ေမႊေႏွာက္ရွာေနျပီး စာအုပ္ဆိုင္မွ အဘႏွင့္ စကားေတြဘာေတြေျပာေသးသည္။

စိတ္ညစ္ရတဲ့အထဲ လမ္းမွာ ေနာင္ေနာင္သည္ ႏွင့္တိုးသည္။ ေနာင္ေနာင္သည္ဆိုသည္က သရက္သီးခ်ဥ္ျပံဳးေလးေတြကို စိတ္ျပီး သၾကား၊ ငံျပာရည္၊ ငရုတ္သီးမႈန္႔တို႔ႏွင့္ ေရာနယ္ထားကာ ဇလံုၾကီးထဲထည့္၍ လွည္းကေလးႏွင့္ ေမာင္းေလးတီးျပီး လိုက္ေရာင္းသည့္ အသည္ျဖစ္သည္။
ခါတိုင္းဆိုရင္ေတာင္ အမေတြကို ပူဆာမိဦးမည္ျဖစ္ျပီး ဒီေန႔ေတာ့ အမေတြကလဲ မၾကည္လင္တာမို႔ မ်က္ႏွာကို ဟုိဘက္လွည့္ကာ တံေတြးကို ျမိဳခ်ျပီး ျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ့ရသည္။

စာအုပ္ဆိုင္နားနီးေတာ့ သူမေျခလွမ္းေတြ ပိုသြက္လာသည္။ စာအုပ္ဆိုင္ထဲလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုကို႔ကို လွမ္းေတြ႔လုိက္ရသည္။
ေျပး၀င္မလိုလုပ္လိုက္ျပီးမွ ရုပ္တရက္ အရွိန္ေလ်ာ့ကာ ေၾကမြတြန္႔ေနေသာ ဂါ၀န္ကို မသိမသာေလး ဆြဲဆန္႔လုိက္သည္။
ဂါ၀န္ကလဲ အေတာ္ေၾကေနတာပဲေနာ္။ ကမန္းကတန္းဆြဲထုတ္၀တ္လာသျဖင့္ သတိမထားမိလိုက္။

စာအုပ္ဆိုင္ထဲေရာက္ေတာ့ ဟုိစာအုပ္ရွာသလို ဒီစာအုပ္ရွာသလိုလုပ္ကာ ကိုကို႔ကို ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္သည္။ ကိုကိုလည္း စာအုပ္ရွာေနတာကို ေတြ႔ရသည္။
ခပ္တည္တည္ႏွင့္ ကိုကို႔နားတိုးကာ မမတို႔ေတြ အၾကိဳက္ ေမာင္စိန္၀င္း စာအုပ္ကို ခပ္တည္တည္ႏွင့္ဆြဲခ်ျပီး ဟိုလွန္ဒီလွန္ ၾကည့္လိုက္သည္။
ကိုကိုက တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္ေတာ့ လက္ေတြဘာေတြေတာင္ တုန္ကုန္သည္။
"အငယ္ ျပီးျပီးလား။ မိုးမရြာခင္ျပန္ရေအာင္" ဟု မမၾကီး လွမ္းေအာ္မွ ေမာင္စိန္၀င္း စာအုပ္ကို အသာေလးျပန္ခ်ျပီး ေဘးနားက ေသာ္က ကာတြန္းစာအုပ္ကို ေကာက္ယူလိုက္သည္။

သူမတို႔ထြက္လာေသးသည္အထိ ကိုကို ဆိုင္ထဲမွာ က်န္ခဲ့သည္။ ဆိုင္က အဘကို သူမ မသိေသာ စာအုပ္ေတြ ေမးေနသံၾကားသည္။
ကိုကိုက စာေတာ္ေတာ္ ဖတ္ျပီး အမ်ားၾကီး သိတာပဲေနာ္ ဟု အထင္တၾကီးေတြးမိသည္။
ဆိုင္က ျပန္အထြက္ သူမ ဂါ၀န္ေနာက္ဖက္ေလးကို မသိမသာေလးဆြဲခ်လိုက္မိသည္။
ဂါ၀န္ေတြက တိုကုန္ျပီ။ ေမေမ့ကို အသစ္ခ်ဳပ္ခုိင္းရေပဦးမယ္။

အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့ အထိ အမေတြက သိပ္မၾကည္လင္ၾကေသး။
သူမလဲ ကာတြန္းစာအုပ္ေလး ကိုင္ျပီး အလုိက္တသိ သူတို႔ေတြလို ဖတ္ေနခုိက္ မိုးက သည္းသည္းမဲမဲရြာခ်လာသည္။
ေငါက္ကနဲထကာ "ေမ့ .. မီး မိုးေရခ်ိဳးခ်င္တယ္" ဟု ေလွကားေျပးသြားျပီး ေအာက္ထပ္က ေမေမ့ကို လွမ္းေအာ္ေျပာလိုက္သည္။
သူမက မိုးေရခ်ိဳးရတာ သိပ္ၾကိဳက္သည္။
ေမေမက တားမရမွန္းသိသျဖင့္ "ဂါ၀န္ေလးနဲ႔ပဲ ေနာက္ေဖးဘက္ကို ဆင္းေနာ္ .. အေအးမိမယ္.. ျမန္ျမန္လုပ္" ဟု လွမ္းေျပာသည္။

"ဟုတ္" ဟုျပန္ေျပာကာ မမၾကီးဖက္လွည့္ျပီး "မမ .. မီး ေရခ်ိဳးျပီး ဘာ၀တ္ရမလဲ" ဟု စပ္ျဖဲျဖဲႏွင့္ ေမးလိုက္သည္။
မမၾကီးက သူမ ခုနက ထိုးေသာ မ်က္ေစာင္းမ်ိဳးျပန္ထိုးကာ "သြား .. ျမန္ျမန္ခ်ိဳးခ်ည္" ဟု ျပန္ေျပာသည္။

လွ်ာကေလးထုတ္ျပကာ ေနာက္ေဖး တံစက္ျမိတ္ဘက္ေျပးထြက္လာခဲ့သည္။
မိုးေရေပါက္ေတြက သူမကိုယ္ေပၚ ခုန္ေပါက္ျမဴးထူးစြာ စီးဆင္းလာၾကသည္။
"ပုစြန္ဆိတ္ကေလး ဘယ္လိုငယ္ ပင္လယ္ကူးတတ္တယ္ ....." ဟူေသာ မေမဆြိသီခ်င္းကို ေအာ္ဟစ္ သီဆိုလိုက္သည္။
အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ သူမ ကိုကို႔ကို ေမ့သြားခဲ့ျပီျဖစ္သည္။

၇.၃.၂၀၁၁။
၉း၁၃ ည။